9 Ocak 2011 Pazar

YALNIZ*CA ALIŞTIM..

‘kayboldumm bütün sokaklar birbirinin aynı sanki.. bi duragı bulmak için sarfettiğim caba gözlerimi yasartıo ve içim de kan ağlıyor alahım izmite ben nasıl alısıcam 1 saat fln duragı aramaya koyuluorum kücücük izmitte..derken umuttepe otobüsü yaklasıyor sevinç gözyaslarına dönüsüyor yanağımdan süzülenler..bu kadar ufak bi olaya neden böyle dert ettim anlayamıyorum….. diyorum….. ve otobüsün kalabalık tıklım tıklım hali gözüme carpıo nefesim daralıo hayır hayır izmite alısamam ben.. ‘


Bugün otobüste gecekondu mahallesinden gecerken carsıdaki ilk günlerim aklıma geldi hiç alısamam diordum buralara.. sonra dısarıyı süzdüm tiksinmiştim o sokaktan cirkin binalardan.. nasıl biyere geldim ben diyodum.simdi camın ardından o gecekondu mahallesinde oynayan kücük cocukların hallerini mrklı gözlerle izliorum dertleri tasaları var mı ki acaba üşüyolar mı..kimbilir o cirkin binaların içinde ne güzel insanlar vardır..ne hayatlar kurulmustur camı kırık penceresi eksik..

bunları düsünürken otobüste yan koltuktaki cocukların sohbetine kulak kesiorum bi anda _ ‘izmit cocuğuz booğlum’ racon kesio kerata gülüorum..


ne cok seye alısıo insan..mecbur bırakılıyor ..alısmak zorunda kalıyor.. bunlar bi kenara sevmeye bile baslıyor..

otobüsün camına yaslıorum basımı bayındırlığın önünden geciyoruz gedikli büfede bi cift oturuor öle gecerken gözüme ilşiveriyor..
gedikli büfede cay içmeye alısmıstım mesela deniz manzarası olmayan bi manzarayı ilk defa orda sevdim ben..ama gitmiorum.. tanıdık bi yüz görürüm özlediğimi hatırlarım, özlem duygusuna alısmak kavramı henüz lügatıma eklenmedi cünkü ..


ama özlüyorum yinede bişeyleri.. acıta acıta alısmaya alısmak durumunda kalıorumm annemin kucagında olmadığım bigün, babamın ii geceler öpücüğü olmayan bir geceden arda kaldım ben.. annemin sesiyle hasret gideriorum işte..babamla dualarımda bulusuorum..evet evet alışmak durumunda kalıorum

son duraga yaklasırken türkü calan teyipte tanıdık bi melodi..içinde tüm sevdiklerimm..mırıladanıyorum..İçinde bütün oyunlarım.. bi yandan hüzünlü bir ritim tutorum ayaklarımla..içinde denizler balıklar..
.......sevdiklerimi kattığımm hayatımıı düsünüyorumm

benzer hayatlar var etrafımda onlara sığınıyorum gizli bi anlaşma var aramızda..dostlarla gittiğimiz canlı müzikde bi sarkı calarken göz göze gelip bakıslarla anlıyoruz halimizi.nemli gözündeki seli bi ben görüorum o anda (bana bir masal anlat).. dertleşioruz sarkı boyunca..alışmak zorundasın dio bakısıyla alışmak zorundayız..derkeeen asrın cırtlak sesiyle sarkıyı sonlandırıor..o degil de biz asrının sesine 1 yıl nasıl katlandık … aman tanrım ona bile alısmısız :D

ben hayatımın seritlerini anımsarken SON duraga geliyoruz..

Buket Kayapınar.